B A N G A D

na naman ngayon. sa malamang eh dito lang ako sa bahay para makapagpahinga. tulad ng mga walo sa sampung kakilala ko eh ganun na din ang naging routine nila at ewan ko ba, naging tipikal na nga sa akin ang tumambay, mag-imbentaryo ng kung ano ano, maglampaso ng sahig at maglinis ng banyo, pagurin ang mata sa kakapanood ng TFC, magdownload ng porno mga mp3 at pelikula, magsaltik at matulog ng buong maghapon tuwing sabado. siyempre isama mo na din ang pag-overseas call ko sa pinas para kumustahin ang tatay at nanay ko. pero mas nagugugol ko ang buong sabado na ilapat ang likod o magpagulong gulong lang sa kama (minsan nga dahil sa kasarapan ng pagtulog eh nahuhulog ako kasama ng limang unan ko, isang indikasyon na pwede pa daw akong lumaki). pambawi lang siguro dahil sa buong linggong nakasubsob sa trabaho (parang totoo). at ganun nga ang nangyari ngayong araw na ito. kung hindi pa tumawag ang nanay ko, eh hindi ko pa tatantanan ang pagtulog at baka kinabukasan na ako gigising.

nakalipas na uli ang isang buwan. ngayong agosto bukod sa ipagdiriwang ng mga lokal dito ang kanilang national day ay meron din silang tinatawag na hungry ghost month kung saan bale sa paniniwala nila ay bumubukas daw ang pinto ng imiyerno at naglalabasan ang mga kaluluwa. madalas makakakita ka ng iba’t ibang klase ng pagkain na nakalatag sa daan, nagpapausok ng insenso, mga bangkang papel at lanterns sa tubig para bigyan daw sila ng direksyon sa kabilang buhay at nagsusunog ng mga pera. sa malamang o hindi eh mga play money lang siguro ang sinusunog nila alam mo naman ang mga taenang intsik napakahigpit ng hawak sa pera, ung iba nga hindi na pantay ang lakad nila dahil pudpod na sa magkabilang tagiliran ang sapatos eh hindi pa sila makabili ng bago, ang pagsusunog pa kaya ng pera magagawa pa nila. kalokohan. so ayun na nga. eto pa ang isang paniniwala. magiging masuwerte ka daw sa buong taon kapag nakakita ka ng kaluluwang gala. sa tanang buhay ko, hindi ko malaman kung dahil sa aking mayamang imahinasyon eh makailang beses na akong nakakakita ng mga taong namayapa na. kung totoo nga ang mga nasusulat, eh hindi na muna ako kukurap at aabangan ko at sisiguraduhin kong hindi makakaalpas sa paningin ko ang mga lakwatserong mga kaluluwa na yan para lang maambunan ako ng suwerte. o pwede kaya silang mautusan na lang na magmulto at manakot sa mga tinik sa buhay ko hanggang atakihin sa puso, maging inutil na ng tuluyan para hindi na maghasik ng kakupalan sa mundo? kung mangyayari man ang mga ganito, ay sisiguraduhin kong ipauna na ang mga maaangas na gagong bumbay na naglipana dito sa singapura.